gerbie7 (gerbie7) wrote,
gerbie7
gerbie7

Gerbie on tour, nieuwsbrief 8

Santa Ana, El Salvador, 25 maart 2000



Gerbie on tour (8)

Sinds dag 103, de dag van het vorige reisverslag, heb ik vooral veel gereisd. Bleef ik voordien nog wel eens een aantal dagen in dezelfde stad, de laatste 23 dagen was het vaak aankomen, rondkijken en weer verder. Ik ben ondertussen aangekomen in El Salvador, heb dus een meerdere landen gezien de laatste weken.

Vanuit Oaxaca heb ik nog een tochtje gemaakt in de omgeving, naar de waterbronnen van Hierve el Agua en de ruines van Mitla, terwijl achteraf vooral de trip zelf vanwege de vele mooie uitzichten het leukste was. In San Cristobal de las Casas heerst nog een beetje de sfeer van de Zapatistas, die daar ooit hun opstand begonnen, terwijl in Palenque de mooiste ruines van het land te zien waren. Ook de watervallen van Agua Azul waren schitterend. Terwijl het dorpje Palenque zelf niet al te veel was, was het toch ook leuk om ´s avonds op de stoep van het pension te hangen met een groepje reizigers en de eigenaars, onder het genot van een koud drankje en een lekkere temperatuur.

In Merida, een grote stad die me tegenviel, zag ik nog een carnavalsoptocht die de moeite waard was. Het was geen Rio, maar leuk om te zien was het wel. Vanuit Valladolid bezocht ik de ruines van Chitzen Itza (veel te druk, busladingen vol) en ook Cancun (ik wilde mijn vooroordelen tegen het dorp bevestigd krijgen en ze werden zelfs overtroffen), waarna ik een rustdag en een half heb ingelast aan het strand van Tulum, met slechts een onderbreking voor, alweer, ruines. Verblijfplaats was een cabaña, een soort hutje in de duinen, waar de vloer gewoon het zand van het strand was en waarop alleen een betonblok geplaatst was, met een matras. Een enkele kaars zorgde voor de verlichting.

Van het land Belize heb ik te weinig gezien. De stad met dezelfde naam is klein, al is het de grootste van het land. Er is weinig te zien, maar er hangt wel een leuke sfeer. En de boot, in dit geval een speedboot waar zo´n 25 in kunnen, vertrekt er naar Caye Caulker, een klein eilandje voor de kust van het land, vooral geliefd onder de watersportliefhebbers, ik ben dan ook dezelfde dag weer teruggekeert naar de voormalige hoofdstad. Ook al is het land klein, er is toch het een en ander te zien, maar onderweg moeten er helaas keuzes gemaakt worden, ik besloot door te reizen.

In Guatemala was het eerste reisdoel de ruines van Tikal. En ook al had ik al meerdere Maya-ruines gezien, Tikal is uniek vanwege de ligging midden in de jungle en de omvang. Het is absoluut een ervaring om over verlaten junglepaden te lopen, op weg naar een afgelegen piramide, terwijl boven je in de bomen de apen rondslingeren. De quote van de week kwam hier van een Amerikaanse tiener, die bij aankomst de parkeerplaats zag en vroeg: “Do we actually have to WALK to the ruins?”. Tikal was uniek en schitterend, maar hiermee heb ik voorlopig ook wel genoeg oude stapels stenen gezien. Uiteindelijk gaan alle ruines op elkaar lijken.

Opvallend is het aantal reizigers onderweg dat min of meer dezelfde routes neemt. Zo kom je mensen meerdere keren tegen, op diverse plekken in centraal amerika. Soms handig, kun je nog wat ervaringen uitwisselen en elkaar wat tips geven, soms ook wel irritant. Denk je bezig te zijn met een unieke reis en dan blijken er tientallen precies hetzelfde te doen. En dat is zelfs op hetzelfde moment!

Antigua in Guatemala is de favoriet van velen. Inderdaad is het een leuke stad, maar het aantal buitenlanders, vooral Amerikanen, die een spaanse cursus als excuus gebruiken om er weken lang te feesten was me te groot. De hoofdstad vond ik een stuk leuker, ook al wordt die door iedereen afgeraden. Maar alleen al het park in het centrum was het bezoek waard. Predikanten staan er te preken, terwijl 50 meter verderop potentieverhogende middelen worden verkocht. Straatartiesten en verkopers, maya indianen en schoenenpoetsers, er is genoeg te zien.

Voordat ik naar El Salvador vertrok heb ik nog een dag aan het strand van Monterrico gehangen, voornamelijk onder de palmbomen, de temperatuur was er erg hoog, het zwarte zandstrand maakt het niet eenvoudiger. De weg ernaartoe was minstens zo leuk, met 2 bussen en een boot over een klein riviertje voordat je er bent.

In centraal America zijn de afstanden wat minder groot in vergelijking met Mexico, ik weet dan ook nog niet vanuit welk land mijn volgende brief komt, maar jullie zien het vanzelf wel! Tot mails,

Gerben
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments