gerbie7 (gerbie7) wrote,
gerbie7
gerbie7

Gerbie on tour, Nieuwsbrief 7

El Remate (Guatemala), 13 maart 2000

Gerbie on tour (7)

In diverse mailtjes kwam ik vragen tegen over het hoe en wat van deze reis. Oftewel, ik heb het idee dat velen geen idee hebben hoe mijn leven er uit ziet, behalve dan waar ik zoal ben, te lezen in mijn eerdere nieuwsbrieven.

Het leven onderweg draait om het continu maken van beslissingen. Waar slaap ik vannacht? Wanneer vertrek ik van hier? Wat wil ik zien in deze stad, of deze omgeving? Welk transport neem ik wanneer?

Mijn manier van reizen is gebaseerd op improviseren en flexibel zijn. Ergens in een van de reisgidsen die ik gebruik onderweg staat dat reizen met een backpack geen keus is. Het is de enige manier om werkelijk te reizen. Vele backpakkers zullen dat beamen. Door niet te kiezen voor een rondreis of een pakketje van een touroperator, heb je de kans om een land echt te leren kennen. Je moet namelijk continu overal informatie zoeken en vinden. En op die manier kom je automatisch veel in contact met de lokale bevolking.

Maar begin bij het begin. Alles wat ik bij me heb zit in die ene grote rugzak. Vooral erg veel sokken en ondergoed, zodat ik niet regelmatig hoef te wassen, maar voor de rest zo weinig mogelijk. Mijn fleece voor de koude gebieden en die verschrikkelijke lange afstandsbussen waar de airco zo hard zijn best doet dat je je in Lapland waant, terwijl je in Mexico bent. Verder alleen echt noodzakelijke dingen als de toilettas, de firstaid kit, mijn slaapzak en een aantal overige kledingstukken.

De eerste beslissing die elke ochtend genomen wordt is waar ik die avond ga slapen. Soms blijf je waar je bent, soms kun je ´s ochtends op zoek, soms pas na aankomst in een nieuwe verblijfplaats. In America was het simpel. Zoek de hostels. Niet alleen zijn hotels veel te duur, de sfeer van de hostels is altijd goed, je komt er vele mede-reizigers tegen en samen kun je ook nog eens de stad bekijken, voordat ieder weer zijn eigen weg vervolgt. In Mexico is het vinden van de slaapplaats anders. In grote steden is het nog wel te doen, in kleinere steden vertrouw je op de reisgids of op tips van mede-reizigers. Soms is een bus die ´s avonds laat vertrekt een goed alternatief. Je spaart een nacht uit, hebt de dag om nog het een en ander te doen, en arriveert mooi op tijd op de volgende bestemming om meteen de nacht erna te regelen.

Naast hostels heb ik dus al geslapen in bussen, motels, in een huurauto, pensions, guesthouses, hotelletjes, prive-kamers, in een cabaña (strandhutje) en in een bungalow, al had dat ook meer weg van een hut, zeker met het ontbreken van deuren en ramen. Het idee lijkt me wel duidelijk: niet te veel uitgeven aan overnachtingen, zo lang je maar regelmatig een goede nacht slaap krijgt!

Het reisschema is continu aan verandering onderhevig. In de VS bepaalden de tijden van de Greyhound bussen soms wat mijn volgende bestemming werd. Onderweg zijn er een aantal dingen die ik vooraf wist waar ik heen wilde. Andere steden kwamen uit de reisgids, vanwege het feit dat het op de route lag of naar aanleiding van tips van reizigers, lokale toeristeninfo´s, busstationmedewerkers en andere inheemse bevolking. Oftewel: iedereen kan me beinvloeden. Kom ik ergens waar ik het leuk vind (Guanajuato), dan blijf ik langer, vind ik er geen klap aan (Orlando, Merida) dan ben ik snel weer weg.

Het eenvoudigst contact met de lokale bevolking is in de bus en de busstations, bij voetbal- en andere sportwedstrijden en bij live-muziek. Ook heb ik ondertussen uitgevonden dat het schrijven van reisverslagen, al zittende in een park ook reden is om aangesproken te worden.

Waarmee ik op het schrijven kom. Zoals sommigen misschien al hebben gezien op mijn homepage (http://welcome.to/gerbie) doe ik een poging om regelmatig een reisimpressie te schrijven. De eerste impressies zijn al te lezen, sindsdien heb ik er al meerdere geschreven, maar aangezien computertijd onderweg beperkt is, is het niet mogelijk deze allemaal op mijn site te zetten. Ze staan dus allemaal in een schriftje, hopelijk lukt het me ze allemaal ooit nog eens uit te werken, zodat iedereen ze kan lezen. Dat is ook meteen de reden dat mijn brieven soms een beetje een opsomming lijken. De impressies zijn te lang en gedetailleerd, naast het probleem van computertijd, zouden ze voor sommigen onder jullie waarschijnlijk te lang zijn.

Verder is mijn leven dus eenvoudig. Vind een slaapplaats, beslis wat je wilt zien/doen, lees e-mail regelmatig en antwoord als het kan, schrijf een impressie van dat wat indruk maakte of opviel en verder veel wachten en hangen, dus ook veel lezen. Ik heb me tot nog toe redelijk kunnen redden, zeker in Mexico heb ik een aantal maal boeken geruild, waardoor ik meestal wel wat te lezen heb. Daarnaast lees ik wanneer mogelijk de lokale kranten, weet ik meteen wat er zoal speelt, en is het wereldnieuws netjes gefilterd tot de 2 pagina´s buitenland die er in staan. Luister naar de wereldomroep voor het nederlandse nieuws, de oproepen en het sportnieuws en als ik echt niets meer te doen heb, lees ik verder in Oorlog en vrede van Tolstoj. Ik heb ruim 600 pagina´s gelezen un, nog zo´n 1100 te gaan!

Meer vragen? Mail gerust!

Groeten,

Gerben
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments