gerbie7 (gerbie7) wrote,
gerbie7
gerbie7

Gerbie on tour, nieuwsbrief 6

Oaxaca, Mexico, 25 februari 2000


Gerbie on tour (6)

Tweede poging om te schrijven, gisteren ben ik alles kwijtgeraakt, dus ik hoop dat het deze keer wel lukt. Sinds 3 weken reis ik door Mexico, dat is veel langer dan ik gedacht had en ik ben nog maar net ten zuiden van de hoofdstad. Improviseren is belangrijk en ik pas mijn plannen dan ook regelmatig aan. Dit land is ook zo groot en tegelijkertijd is er zo ontzettend veel te zien.

Bij aankomst in Nuevo Laredo wilde ik de trein nemen richting het zuiden. Maar toen bleek dat de trein alleen nog maar vracht vervoerd, moest ik mijn plannen aanpassen. De eerste bestemming werd toen Chihuahua. Een leuk stadje, niet alleen naamgever van het hondje, ook nog zeer koud, zeker ´s avonds en ´s nachts, maar vooral het vertrekpunt voor de trein naar Los Mochis. Een treinreis die 18 uur duurde, waar vooral het middengedeelte door de Barrancas del Cobre (copper canyon) schitterend was. Ik weet nu waarom deze reis als een van de mooiste van de wereld beschouwd wordt.

Volgende stop was San Blas aan de kust, een soort verborgen favoriet volgens de reisgids, waar inderdaad niet zoveel toeristen rondliepen als in Puerto Vallarta, reden om deze laatste stad na een ruime dag weer te verlaten. Terug in het binnenland kwam ik eerst in Guadelajara. De tweede stad van Mexico, qaua grootte, heeft een schitterende oude binnenstad, waar elke avond iets te doen was, het 586 jarig bestaan werd gevierd.

Ook bezocht ik in deze stad een voetbalwedstrijd. Niet zo maar een wedstrijd, maar de klassieker van Mexico tussen de Chivas de Guadelajara en de Aguilas de America. De twee topclubs uit de twee grootste steden van het land. Nadat het erg moeilijk was om een kaartje te vinden (met honderden de hele dag in de rij om erachter te komen dat er slechts 150 kaarten verkocht werden en de rest bij de zwarthandelaars was beland) heb ik uiteindelijk toch tussen 80.000 fanatici de wedstrijd bezocht. Een schitterende ervaring. De thuisclub won overigens met 3-0.

Ook in het binnenland ligt Guanajuato, door velen aanbevolen. En absoluut niet overdreven, want de stad heeft zo ongelofelijk veel te bieden. Op de hoogvlakte omgeven door bergen is er natuurschoon, maar ook de stad zelf is prachtig. De binnenstad laat de rijkdom zien uit de tijden dat de zilvermijnen vol in bedrijf waren.
De sfeer is er altijd goed, elke avond is gezellig met muziek overal en studenten die de straten bevolken. Daarbij speelde een belangrijk gedeelte van de geschiedenis van het land zich in en in de omgeving van de stad af. Zeer interessant allemaal. Maar het leukste was toch wel ronddwalen door de straatjes en steegjes, zonder precies te weten waar je loopt.

De hoofdstad van het land was de volgende bestemming, bij iedereen bekend als Mexico stad, door de inwoners D.F. (distrito federal) genoemd. De stad is zo ontzettend groot, het is onmogelijk alles te zien, dan zou je er jaren moeten wonen, zelfs dan is het niet eenvoudig. Oftewel net als in de rest van het land, was het weer keuzes maken. Het archeologisch museum is schitterend, zo veel informatie over alle verschillende culturen in het hele land, zonder problemen zou je er enkele dagen kunnen rondlopen,dat was ook meteen het enige nadeel. Overvoerd met feitjes en weetjes loopt het hoofd na een paar uur over en kun je gewoon niet meer alle borden lezen.

Andere zaken die mooi waren, zijn de Zocalo, het grootste plein ter wereld en alle protserige gebouwen eromheen, waarvan enkelen permanent in de steigers staan, omdat ze aan het verzakken zijn. Het bosque de Chapultepec is groot en er is ook een hoop te zien, de virgen de Guadeloupe is komisch, er zijn namelijk zoveel bezoekers die het beeld van de maagd willen zien (die hier ooit verscheen aan een eenvoudige arbeider), dat er rolbanden zijn aangelegd, om te voorkomen dat mensen te lang blijven staan!

Op de 100e dag van mijn reis bezocht ik Teotihuacan, een uurtje ten noorden van de stad. Het complex stamt uit de tijd van de azteken en was destijds een grote stad, gedeeltes zijn er opgegraven, vooral de twee piramides zijn gigantisch groot. Na een zware klim (hitte, hoogte) was het zicht bovenop de piramide van de zon adembenemend (letterlijk en figuurlijk). Al met al ook een indrukwekkend bezoek.

Sinds gisteren ben ik Oaxaca, zo´n 6 uur ten zuiden van de hoofdstad. Na twee weken waarin ik elke dag behoorlijke afstanden heb gelopen, heb ik nu een ietwat rustigere aanpak gekozen. Eerst maar eens wat slapen, lezen en rondhangen, en tussendoor zie ik nog wel wat van de stad.

Ik realiseer me dat ook deze brief weer een soort opsomming is van waar ik zoal geweest ben, maar mijn manier van reizen brengt dat met zich mee. Ik hoop ooit nog eens de wat langere verslagen op mijn website te zetten, tot die tijd moeten jullie het doen met deze brieven. Blijf mailen, ik lees graag wat er zoal gebeurt in het land terwijl ik er niet ben.

Tot de volgende keer,

Gerben
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments